^ Do Góry

Historia parafii

W 1834 roku wszystkie akta i dokumenty spisane do roku 1810 zostały przeniesone do miasta Siedlec. Tamże znajdował się przywilej Władysława IV, Króla Polskiego dany Kościołowi stanisławowskiemu w roku 1646 na walny wrąb w lasach królewskich. Kopie tych dokumentów są w archiwach koronnych w Warszawie, inne w Płocku, a najwięcej w Pułtusku. Przy rejestrowaniu hipotek niektóre dokumenty po 1818 roku zostały zebrane w Warszawie

 

1525

 6 października, Biskup Płocki Rafał na prośbę Janusza, Księcia Mazowieckiego "Dla rozszerzenia świętej wiary chrześcijańskiej, dla ułatwienia częstszego uczęszczania do kościoła. Z powodu wielkiej odległości od sąsiednich kościołów, złych dróg i aby ludzie obojga płci nie schodzili z tego świata bez sakramentów świętych. W mieście Stanisławowie, w księstwie mazowieckim, w dekanacie liwskim, diecezji Płockiej, położonym na chwałę i cześć wszechmogącego Boga, Najświętszej Dziewicy Maryi pod wezwaniem Świętego Jana Chrzciciela, Stanisława Męczennika Chwalebnego i Wszystkich Świętych postanowił i parafię erygował" /Dekret erekcyjny/ Pierwszym proboszczem przy drzewnianym Kościele Św. Ducha był ksiądź Jan Majewski.

 

1530

Drugi z kolei proboszcz parafii stanisławowskiej ks. Stanisław Szymborski, kanonik Kolegiaty Warszawskiej wybudował z własnych funduszów nowy murowany Kościół pw. Świętego Jana Chrzciciela i Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika. Kościół ten miał 96 łokci długości, 24 łokcie szerokości. Przy kościele był szpital ubogich.

 

1660

W czasie wojny szwedzkiej kościół i miasto uległy zniszczeniu, zostało tylko 40 domów.

 

1712

Powtórnemu zniszczeniu uległ Kościół i miasto w okresie walk stronników króla Stanisława Leszczyńskiego, którzy obwarowali się w Kościele, ulegając wojskom Augusta II w lipcu tegoż roku.

 

1794

W czasie przemarszu wojsk carskich generała Suworowa na rzeź Pragi zostało zrabowane mienie kościoła i on sam splądrowany.

 

1819

Wybudowano dzwonnicę drewnianą, dotychczas istniejącą.

 

1826

Kościół grożący ruiną zostaje całkowicie przebudowany i skrócony do 31,5 łokcia, obniżony do 15 łokci. Wybudowano 2 szczyty, wielki ołtarz przeniesiono ze wschodu na zachód, Jednonawowy z niedużą kruchtą.

 

1880

 Dokonano ponownego odnowienia kościoła, zwłaszcza wnętrza.

 

 1906

Odnowiono kościół, głównie od zewnątrz, nie naruszając tym razem jego murów. Kościół ostatnio posiadał dwa wejścia: główne, boczne, nie było w nim żadnych kaplic, ani też wieży, był pokryty blachą cynkową. W kościele znajdowały się cztery ołtarze, wielki murowany pod wezwaniem pana Jezusa Ukrzyżowanego, dwa boczne dębowe Matki Boskiej Różańcowej i Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika, wreszcze mały ołtarz w tzw. przystawie.

 

1944

W czasie wojny kościół z osadą Stanisławów uległ prawie całkowitemu zniszczeniu. Pozostałe wypalone mury kościoła zachowane do wysokości gzymsu w części prezbiterialnej, w innych częściach do 3-4m, odtwarzają zarys kościoła po przebudowie z końca XIX wieku.

 

1945

 Za staraniem księdza proboszcza Franciszka Marciniaka przy wielkim nakładzie pracy księdza Bernarda Niesłonego, wikariusza, została wybudowana kaplica drewniana wg. projektu inżyniera Mariana Denko.

 

1952

 Ksiądź Prymas Stefan Wyszyński, arcybiskup warszawski i gnieźnieński mianuje proboszczem księdza Wacława Włoczkowskiego, na którego barki spadł ciężar odbudowy kościoła zburzonego przez najeźdźców niemieckich.

 

1953

Zapadła decyzja odbudowy kościoła na dawnych fundamentach.

 

 

1955

Inwentaryzacja murów istniejących.

 

1957

Zatwierdzenie projektu przez kurię metropolitarną.

 

1957

6 maja przystąpiono do odbudowy.

 

1962

 

Jego Ekscelencja ksiądź Biskup Jerzy Modzielewski, Sufragan Warszawski dokonał uroczystego poświęcenia odbudowanego kościoła

 

1969

Ksiądź Prałat Jan Penkała, Dyrektor Prymasowskiego Biura Odbudowy Kościołów dokonał poświęcenia nowego wielkiego ołtarza.

 

 

 

Historia proboszczów parafi Stanisławów

 

1515 - 1530    ks. Majewski Jan
1530 - 1542    ks. Szymborski Stanisław
1542 - 1576    ks. Gaworowski Jan
1576 - 1578    ks. Pietrzyk Bartłomiej
1578 - 1581     ks. Orzechowski Adam
1581 - 1590    ks. Niedzielski Gaspar
1590 - 1618    ks. Potocki Sebastian
1618 - 1625    ks. Gajlwnicki Mateusz
1625 - 1640    ks. Wardecki Jakub
1640 - 1654    ks. Zwierzchowski Stanisław
1654 - 1660    ks. Czyżewski Zygmunt
1660 - 1668    ks. Lipiński Wojciech
1668 - 1670    ks. Fisior Mikołaj
1670 - 1674    ks. Bukler Paweł
1674 - 1687    ks. Bardziński Wojciech
1687 - 1700    ks. Glinka Jakub
1700 - 1727    ks. Kotowski Walenty
1727 - 1729    ks. Zawadzki Józef
1729 - 1742    ks. Fompre Augustyn -francuz-
1742 - 1770    ks. Chrzanowski Paweł
1770 - 1778    ks. Szeptycki -biskup krakowski-
1778 - 1796    ks. Gosciminski Jan
1796 - 1808    ks. Rowicki Mikołaj
1808 - 1811    ks. Konopka Wojciech
1811 - 1842    ks. Jurkowski Józef siwowas
1842 - 1864    ks. Trembiński Walenty
1876 - 1888    ks. Kuderko Wincenty
1888 - 1892    ks. Skibniewski Józef
1892 - 1906    ks. Lipiński Stanisław
1906 - 1929    ks. Zieminicki Bolesław
1929 - 1948    ks. Marciniak Franciszek
1948 - 1952    ks. Lipiński Władysław
1952 - 1965    ks. Włoczkowski Wacław -prałat-
1965 - 1980    ks. Biedrzycki Antoni
1980 - 1981    ks. Półkośnik Jan
1981 - 1984    ks. Krzymowski Zdzisław
1984 - 2006    ks. Jakacki Edmund
2006 - 2013    ks. Drożdż Henryk
2013 -            ks. Kietliński Krzysztof